Πρόδρομοι του τάνγκο - Αμπανέρα

Αμπανέρα

Η ονομασία του προέρχεται από την Αβάνα πρωτεύουσα την Κουβας και είναι ένας λατινοαμερικάνικος χορός που στην αυθεντική του μορφή συνοδεύεται από τραγούδι.

Βιβλιογραφία: «Μορφολογία της μουσικής, Αμάραντος Αμαραντίδης (μουσικός εκδ. οίκος Κ. Παπαγρηγορίου – Χ.Νάκας, Αθήνα, 1990) 

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Encyclopedia&op=content&tid=159

Πρόδρομοι του τάνγκο - Μιλόνγκα

Η μιλόνγκα είναι χορός με ιδιαίτερη έμφαση στη ρυθμικότητα, και με στοιχεία που τείνουν να είναι λιγότερο περίπλοκα από τις περισσότερες μορφές τάνγκο. Απαιτεί μεγαλύτερη χαλάρωση των ποδιών και του σώματος και τα βήματά της είναι συνήθως πιο γρήγορα, με ελάχιστες παύσεις. Στη Μιλόνγκα αποφεύγονται οι πολύπλοκες φιγούρες και επιδιώκεται περισσότερο η χιουμοριστική και απλή διάθεση των χορευτών.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CE%BD%CE%B3%CE%BA%CE%B1_(%CF%87%CE%BF%CF%81%CF%8C%CF%82)

Τυχαίος Όρος: Κλίμακες Εναρμόνιες Βυζαντινής Μουσικής

Αργεντίνικο τάνγκο - ορκέστα τίπικα

Η ορκέστα τίπικα (στα ισπανικά orquesta típica) ή ορχήστρα τανγκό είναι ένα μουσικό σχήμα ορχήστρας ή δωματίου το οποίο παραδοσιακά παίζει μουσική τάνγκο.

Μία ορκέστα τίπικα συνήθως περιλαμβάνει μια ομάδα εγχόρδων (με βιολιά, βιόλα και τσέλο), μια ομάδα μπαντονεόν (με τρία ή περισσότερα μπαντονεόν), και μια ομάδα ρυθμού (με ένα πιάνο και ένα κοντραμπάσο).

Η ορκέστα τίπικα αποτελεί επέκταση του Σεξτέτο Τίπικο, το οποίο περιλαμβάνει 2 μπαντονεόν, 2 βιολιά, κοντραμπάσο και πιάνο.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%81%CE%BA%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%B1_%CF%84%CE%AF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%B1

Αργεντίνικο τάνγκο - Μπαντονεόν

Το μπαντονεόν είναι αερόφωνο πληκτροφόρο μουσικό όργανο, το οποίο ανήκει στις κονσερτίνες και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Αργεντινή. Έχει σημαντικό ρόλο στην ορκέστα τίπικα, την ορχήστρα που χρησιμοποιείται στο τάγκο. Ονομάστηκε μπαντονεόν από τον εφευρέτη του, τον Γερμανό Χάινριχ Μπαντ. Αρχικά κατασκευάστηκε ως όργανο για την εκκλησιαστική μουσική και την καθημερινή λαϊκή μουσική.  Οι Γερμανοί μετανάστες στην Αργεντινή το έφεραν μαζί τους  στις αρχές του 20ού αιώνα, όπου ενσωματώθηκε στην ντόπια μουσική. Όπως το ακορντεόν και η κονσερτίνα, το μπαντονεόν παίζεται κρατώντας το ανάμεσα στα δύο χέρια και τραβώντας ή σπρώχνοντάς το, πατώντας ταυτόχρονα ένα ή περισσότερα κουμπιά με τα δάχτυλα.

Σε αντίθεση με το ακορντεόν, το μπαντονεόν δεν έχει πλήκτρα όπως του πιάνου, αλλά κουμπιά και στις δύο πλευρές. Επίσης αντίθετα με το ακορντεόν, τα περισσότερα κουμπιά στο μπαντονεόν παράγουν διαφορετική νότα όταν αυτό ανοίγει από ό,τι όταν κλείνει. Αυτό σημαίνει ότι το κάθε πληκτρολόγιο είναι στην πραγματικότητα δύο: ένα για τις νότες που παράγονται όταν αυτό ανοίγει και ένα για τις νότες που παράγονται όταν αυτό κλείνει. Δεδομένου ότι το αριστερό και το δεξί πληκτρολόγιο διαφέρουν μεταξύ τους, ο οργανοπαίχτης πρέπει να εξοικειωθεί ουσιαστικά με τέσσερα πληκτρολόγια για να μάθει να παίζει. Υπάρχουν επίσης διαφορές μεταξύ του αργεντινού και του γερμανικού πληκτρολογίου.

Ο Αργεντινός συνθέτης του nuevo tango Άστορ Πιατσόλα (1921-1992) είναι ο πιο γνωστός βιρτουόζος του μπαντονεόν.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CF%8C%CE%BD

https://youtu.be/GKVlQREu1co